| Ερμηνεία Δεικτών (Θεωρητικά Όρια & AI) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Δείκτης | Χαμηλός | Μέτριος | Υψηλός | Πολύ Υψηλός | Ακραίος |
| VPD (hPa) | < 10 | 10 – 20 | 20 – 30 | 30 – 40 | > 40 |
| HDW | < 150 | 150 – 300 | 300 – 450 | 450 – 600 | ≥ 600 |
| 1-Hr DFMC (%) | > 15 | 11.3 – 15 | 7.2 – 11.2 | 4.0 – 7.1 | < 4.0 |
| 10-Hr DFMC (%) | > 15 | 11.3 – 15 | 7.2 – 11.2 | 5.0 – 7.1 | < 5.0 |
| Συνολική Εκτίμηση (Μοντέλο FLAME & K-NN) | ||
|---|---|---|
| Επίπεδο Κινδύνου | Συνδυασμός Συνθηκών | Δυσκολία Ελέγχου & Συμπεριφορά |
| Χαμηλός | Απουσία ισχυρού ανέμου (HDW < 50). | Δυσκολία ελέγχου: Χαμηλή. Ασφαλές περιβάλλον. Ελάχιστη πιθανότητα έναρξης. |
| Μέτριος | Ήπιες συνθήκες με HDW συνήθως έως 150. | Δυσκολία ελέγχου: Μέτρια έως Υψηλή. Προσοχή, ευνοείται η έναρξη. |
| Υψηλός | HDW 100 - 250 ή υπερβολικά ξηρό περιβάλλον (VPD > 25). Πολύπλοκη αλληλεπίδραση ξηρασίας. | Δυσκολία ελέγχου: Υψηλή έως Πολύ Υψηλή (αν το VPD είναι ακραία υψηλό). |
| Πολύ Υψηλός | Δυναμικό περιβάλλον με HDW 140 - 400. | Δυσκολία ελέγχου: Πολύ υψηλή έως Ακραία. Ραγδαία εξάπλωση και κηλιδώσεις. |
| Ακραίος | Κρίσιμος συνδυασμός με HDW > 200, ξηρασία (DFMC-1h < 11.5%) και ριπές ανέμου. | Δυσκολία ελέγχου: Ακραία. Συναγερμός. Συνθήκες που καθιστούν τον έλεγχο αδύνατο. |
Οι τέσσερις δείκτες που παρακολουθεί ο σταθμός είναι τα πιο κρίσιμα εργαλεία για την εκτίμηση του κινδύνου εκδήλωσης και εξάπλωσης μιας δασικής πυρκαγιάς:
Η παρακολούθηση των καμπυλών στα τρία διαγράμματα μας επιτρέπει να βγάλουμε πολύτιμα συμπεράσματα για τη συμπεριφορά του καιρού και τον κίνδυνο πυρκαγιάς:
Από την ανάλυση των ιστορικών δεδομένων, προκύπτει ότι το μοντέλο FLAME δεν χρησιμοποιεί απόλυτα και γραμμικά όρια (if-then), αλλά εφαρμόζει προηγμένους αλγόριθμους που αξιολογούν συνδυαστικά τους δείκτες:
Μελετώντας πολλές διαφορετικές περιπτώσεις του FLAME, επιβεβαιώνεται ότι η Δυσκολία Ελέγχου και ο Συνολικός Κίνδυνος καθορίζονται μέσω σύνθετης και μη-γραμμικής διακύμανσης. Επειδή ένα απλό σετ σταθερών αριθμητικών ορίων θα δημιουργούσε μαθηματικές αντιφάσεις με τα πραγματικά δεδομένα του FLAME, ο σταθμός χρησιμοποιεί πλέον έναν αλγόριθμο Τεχνητής Νοημοσύνης (Αναγνώριση των 3 Κοντινότερων Γειτόνων). Ο κώδικας «σκανάρει» συνεχώς τα δεδομένα (VPD, DFMC-1h, HDW) και επιλέγει δυναμικά το ακριβές προφίλ κινδύνου που ταιριάζει απόλυτα με τα ιστορικά συμπεράσματα του μοντέλου, προσφέροντας απόλυτη ταύτιση χωρίς λογικά κενά.
Για να βρεθεί το VPD, ο κώδικας χρησιμοποιεί την εμπειρική Εξίσωση Magnus-Tetens (Tetens, 1930). Είναι η standard μετεωρολογική φόρμουλα για τον ακριβή υπολογισμό της πίεσης κορεσμού των υδρατμών (es) στην ατμόσφαιρα με βάση τη στιγμιαία θερμοκρασία του αέρα.
Ο δείκτης αυτός βασίζεται στο σύγχρονο Μοντέλο HDW (Hot-Dry-Windy Index) που αναπτύχθηκε από την επιστημονική ομάδα του Srock κ.ά. (2018). Σχεδιάστηκε στοχευμένα για την πυροσβεστική και μετεωρολογική κοινότητα προκειμένου να απομονώνει τις καθαρά ατμοσφαιρικές μεταβλητές (ξηρασία και άνεμο) που καθορίζουν τη συμπεριφορά μιας μεγάλης φωτιάς, χωρίς να επηρεάζεται από το ανάγλυφο του εδάφους ή το είδος της βλάστησης.
Οι μαθηματικές εξισώσεις με τις τρεις υπό-περιπτώσεις σχετικής υγρασίας (κάτω από 10%, μεταξύ 10%-50% και άνω του 50%) που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της Ισορροπίας Υγρασίας (EMC), βασίζονται στο Μοντέλο του Simard (1968). Το μοντέλο αυτό αποτελεί τον θεμέλιο λίθο του αμερικανικού Εθνικού Συστήματος Αξιολόγησης Κινδύνου Πυρκαγιάς (NFDRS - National Fire Danger Rating System). Χρησιμοποιείται διεθνώς για να μετατρέπει τις live μετρήσεις θερμοκρασίας και υγρασίας σε ποσοστό υγρασίας των λεπτών νεκρών καυσίμων (timelag fuels).
Συνεπώς, η σελίδα μας «τρέχει» έναν συνδυασμό του κλασικού μοντέλου Simard/NFDRS (για τα καύσιμα υλικά) και του σύγχρονου μοντέλου HDW (για την κατάσταση της ατμόσφαιρας).
Σχεδιασμός και επεξεργασία ιστοσελίδας Κώστας Ζαφειρόπουλος , Απόστολος Ζδάγκας και Gemini